راهکارهای خوب خوابیدن

تاثیر خوشبینی یا بدبینی بر کیفیت خواب

یک پژوهش جدید وجود ارتباط‌هایی معنادار را بین گرایش به بدبینی و کیفیت خواب نشان می‌دهد.



رابطه کیفیت خواب با خوشبینی
 

این پژوهش نشان میدهد که احتمال بهتر خوابیدن افراد خوشبین بیشتر است.

محرومیت از خواب یکی از دغدغههای اصلی سلامت عمومی است.

در واقع قریب به سی درصد از بزرگسالان ایالات متحده به اندازۀ کافی برای رسیدن به وضعیت سلامتی مطلوب نمیخوابند.  

همچنین بیش از 70 میلیون نفر از جمعیت ایالات متحده از اختلال خواب رنج میبرند.

عاملهای متعددی همچون تهیۀ تشک جدید، کاهش مصرف الکل در ساعات پایانی روز، ورزش منظم و محدود کردن کاربری اتاق خواب به استراحت کیفیت خواب را بهبود میدهد.

نتایج یک پژوهش جدید بیانگر تاثیر یک مولفۀ دیگر بر کیفیت خواب است، این مولفه که رسیدن به آن دشوارتر از تهیۀ یک تشک جدید است، گرایش به خوشبینی است.

پژوهشگران در این مطالعه، که در نشریه طب رفتاری به چاپ رسیده است، دریافتند که افراد خوشبین معمولاً بهتر میخوابند. این یافته متکی بر مطالعات پیشینی است که بیان میکند افراد خوشبین از سلامت قلبی ـ عروقی بهتری برخوردار هستند.

دکتر روزالبا هرناندز، استادیار دانشگاه ایلینوی در دانشکده مددکاری اجتماعی اربانا شمپین نویسندۀ مسئول این پژوهش جدید است.

مطالعۀ رابطۀ بین خواب و خوشبینی

دکتر هرناندز و گروهش 3548 شرکت کننده را در بازۀ سنی 32 ـ 51 سال مورد بررسی قرار دادند، این افراد در مطالعۀ بروز خطرات قلبی ـ عروقی در جوانان (CARDIA) شرکت کرده بودند.

شرکت کنندگان بزرگسالان غیراسپانیولی سفید پوستی از نژاد آفریقایی امریکایی و ساکن بیرمنگام، AL، اوکلند، CA، شیکاگو، IL، مینیاپولیس، MN و دیگر نقاط ایالات متحده بودند.   

پژوهشگران برای ارزیابی خوشبینی شرکت کنندگان از آنان خواستند که میزان موافقت خود را با 10 جمله براساس مقیاس پنج درجهای لیکرت از "کاملاً موافق" تا "کاملاً مخالف" بیان کنند.

این جملات شامل جملاتی مثبت ـ مانند "من همیشه دربارۀ آینده خوشبینم" ـ و جملاتی منفی ـ مانند "اصلاً انتظار ندارم که کارها طبق میلم پیش برود" ـ بود. نمرات نظرسنجی از 6 تا 30 متغیر بود و نمره 30 بیانگر خوشبینی حداکثری بود.

شرکت کنندگان در قالب بخشی از مطالعه CARDIA کیفیت خوابشان را دو بار، به فاصلۀ پنج سال با بیان تعداد ساعات معمول خواب و علائم بیخوابی گزارش دادند. 

همچنین برخی شرکت کنندگان پرسشنامه کیفیت خواب پیتزبورگ و مقیاس خوابآلودگی اپورث را تکمیل کردند و دستگاههای کنترل فعالیتی را به خود بستند که میزان خواب عمیق و شدت بیقراری آنها را در طول شب در کمال بیطرفی اندازهگیری میکرد.

پژوهشگران برای ارزیابی ارتباط بین خوشبینی و کیفیت خواب، از تحلیل رگرسیون چندمتغیره استفاده کردند.

احتمال دچار شدن افراد خوشبین به بیخوابی 74 درصد کمتر از دیگران است

مطالعۀ مورد بحث نشان داد که هر واحد افزایش در "انحراف استاندارد"، یعنی فاصلۀ استاندارد بین دو نقطۀ داده ـ متناظر با افزایش 78 درصدی در بهبود کیفیت خواب است.

احتمال این که شرکت کنندگان با امتیازهای بالاتر 6 ـ 9 ساعت در هر شب بخوابند، بیشتر است و احتمال دچار شدن آنها به بیخوابی 74 درصد کمتر است.

دکتر هرناندز توضیح میدهد که: "نتایج این مطالعه ارتباطهای معناداری را بین خوشبینی و ویژگیهای مختلفی نشان میدهد که خود شرکت کنندگان آنها را بعد از تنظیم آرایۀ گستردهای از متغیرها گزارش دادهاند؛ این ویژگیها شامل خصوصیات اجتماعی ـ جمعیتشناختی، وضعیت سلامتی و علائم افسردگی میشود. فقدان خواب کافی و ضروری برای سلامتی یکی از دغدغههای سلامت عمومی است، چرا که خواب ناکافی و نامناسب به بروز مشکلات متعددی همچون افزایش خطر چاقی، فشار خون بالا و تمام علل مرگ و میر دامن میزند."

"خوشبینی سرشتی یعنی باور به این که اتفاقات مثبتی در آینده رخ خواهد داد ـ به عنوان یک امتیاز روانی شاخص پدیدار شده است که حیاتی عاری از بیماری را به ارمغان میآورد و سلامتی را ارتقاء میدهد."

                                                                            دکتر روزالبا هرناندز

 

اگرچه یافتههای فوق کاملاً مشاهدهای است، اما نویسندگان سازو کاری احتمالی را برای توضیح دادن این یافتهها در نظر میگیرند.

دکتر هرناندز در پایان به این نتیجه میرسد که: "احتمال درگیر شدن افراد خوشبین در مقابلۀ فعال مشکل محور بیشتر است و آنان رخدادهای پرتنش زندگی را به روشهای مثبتتری تعبیر میکنند. در نتیجه هنگام تلاش برای به خواب رفتن و در طول چرخۀ خواب، کمتر دچار نگرانی و نشخوار افکار میشوند."

 



اشتراک گذاری

مطالب مرتبط

مطالب مرتبط